Ιωνίας 15 & Λεωφ. Κηφισίας, Ν. Ερυθραία 210 8079983 / 6977607177



image-301618-profile.png
Βιογραφικό

Tο να σπουδάσω ψυχολογία ήταν για μένα μια πολύ φυσική εξέλιξη. Την ικανότητα του να ακούω, να συν-αισθάνομαι τον άλλον, να το φροντίζω και να είμαι δίπλα του όταν το χρειάζεται την είχα από πολύ μικρή ηλικία. Είμαι πτυχιούχος Ψυχολόγος από το University of LaVerne, Athens campus, από το 1996. Τελειώνοντας τις σπουδές μου επέλεξα να εργαστώ.

Έχοντας κουραστεί από το διάβασμα και τις φοιτητικές υποχρεώσεις, δεν ήθελα τότε να προχωρήσω σε κάποιο μεταπτυχιακό. Ταυτόχρονα, έλεγα πως η ψυχολογία έχει πολλά πεδία-κλάδους που θα μπορούσε κάποιος να προχωρήσει. «Ποιό από όλα να διαλέξω;!», έλεγα.
Εκείνη την εποχή δύο με έλκυαν περισσότερο, αυτό της έρευνας αγοράς και της συμβουλευτικής.

Έτσι, τον Οκτώβριο 1997 και για δύο περίπου χρόνια, ξεκίνησα να εργάζομαι στο ΚΕΜΕ (Κέντρο Ερευνών Μάρκετινγκ Ελλάδος), μια εταιρεία σχετική με την έρευνα αγοράς, στο τμήμα κυρίως των ποσοτικών ερευνών. 

Παράλληλα, την επόμενη χρονιά ξεκίνησα να παρακολουθώ ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, «Συστημικός Τρόπος Σκέψης και Ψυχική Υγεία» (ΠΕΕΨΥ), στο Εργαστήρι Διερεύνησης Ανθρωπίνων Σχέσεων. 

Εκεί, έμελλε να συναντήσω έναν άνθρωπο που στην πορεία έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς κι αγαπημένους μου ανθρώπους, την Μαρία Πυρουνάκη-Λιωνή, κοινωνική ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια. Κοντά της έχω υπάρξει εκπαιδευόμενη, ενεργός παρατηρήτρια και βοηθός σε σεμινάρια, ομάδες εποπτείας, ημερίδες, συνέδρια, και –πιο σπάνια- θεραπευτικές συνεδρίες. Από ένα σημείο και μετά ήμουν επιστημονική βοηθός του γραφείου της. Εκεί έμαθα να γράφω και να επιμελούμαι εισηγήσεις, σημειώσεις, ενίοτε κείμενα που μπήκαν σε βιβλία (Πυρουνάκη-Λιωνή, Μ. (2016) Ψυχοπαιδαγωγικά εργαλεία της νηπιαγωγού, Αθήνα: Θυμάρι). Ασχολήθηκα με το στήσιμο και την οργάνωση σεμιναρίων. Ταυτόχρονα, όλη τη δουλειά που χρειάζεται για να υλοποιηθεί μια δραστηριότητα, τη βίωνα στο 100%. Έμεινα κοντά της 12 χρόνια έχοντας πάρει μαθήματα, εμπειρίες, βιώματα, σε πολλά επίπεδα, από αυτά που δε γράφονται στα βιβλία και δε διδάσκονται στα πανεπιστήμια.

Ξαναγυρνώντας στην εκπαιδευτική μου πορεία, τον Μάρτιο του 2002 ξεκίνησα να παρακολουθώ το τριετές εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Συστημική Συμβουλευτική και Εμψύχωση», με βασικές εκπαιδεύτριες την Μαρία Πυρουνάκη, την Αλεξάνδρα Σωτήρχου, Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια και την Μαρία Σπάτουλα, Παιδαγωγό-Εμψυχώτρια.​

Τη «γεύση» της Εμψύχωσης την είχα ήδη πάρει από το ΠΕΕΨΥ και στην πραγματικότητα ήταν το βασικό κίνητρο για να είμαι στο πρόγραμμα αυτό. Έλεγα με έμφαση στις εκπαιδεύτριες και συν-εκπαιδευόμενες μου, «Εγώ, είμαι εδώ για την Εμψύχωση!!!!».

Τελειώνοντας το πρόγραμμα αυτό, συνέχισα την εκπαιδευτική μου κατάρτιση στο «Πρόγραμμα Ειδικεύσης στη Συστημική και Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία», στο Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων, όπου πήρα και το αντίστοιχο πιστοποιητικό ειδίκευσης τον Ιούνιο του 2008.

Από τον Οκτώβριο 2008 έως σήμερα εργάζομαι ιδιωτικά ως Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας-Εμψυχώτρια, όπου φροντίζω εργαλεία της Εμψύχωσης να τα αξιοποιώ σε κάθε επαγγελματική μου δραστηριότητα (βιωματικά σεμινάρια, θεραπευτικές συνεδρίες σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο). Σχεδιάζω και υλοποιώ δράσεις στις οποίες οι άνθρωποι συμμετέχουν ενεργά σε διαδικασίες μέσω των οποίων μαθαίνουν βαθμιαία να δημιουργούν υγιείς σχέσεις, να επικοινωνούν αποτελεσματικά με τους σημαντικούς άλλους, να ζουν μία ζωή με νόημα και αξία. 

Τον Απρίλιο 2016 δημιούργησα το Anima Life Center, τον επαγγελματικό μου χώρο, στον οποίον παρέχεται Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη και διάθεση να βελτιώσουν τη ζωή τους, ενώ παράλληλα οργανώνονται και συντονίζονται Ομάδες Συμβουλευτικής με συγκεκριμένη θεματική ενότητα (γονείς, συντροφική σχέση, διαχείριση άγχους, κ.α.) και Εργαστήρια Αυτογνωσίας μέσω Εμψύχωσης.
Η Τέχνη στην ευρύτερη μορφή της έχει σημαντικό ρόλο στο Anima Life Center. Κυρίως στις ομαδικές δραστηριότητες, ένα παραμύθι, μια αλληγορική ιστορία σε συνδυασμό άλλοτε με εικαστική έκφραση και άλλοτε με κινητική μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο επεξεργασίας και διεύρυνσης.

Σε μία Δράση Αποφόρτισης, που στόχος είναι η εκτόνωση και η χαλάρωση, η ζωγραφική και η μουσική λειτουργούν ως μέσα απελευθέρωσης από το άγχος, την πίεση, το στρες. Σε ένα Εργαστήρι Αυτογνωσίας, μερικά κομμάτια πλαστελίνης γίνονται άνθρωποι που συναντιούνται και μέσα από τα όσα αφηγείται ο καθένας, συνθέτουν μια ιστορία κοινή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι συμμετέχοντες συνειδητοποιούν τον τρόπο που επικοινωνούν ή συνεργάζονται και πού υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Η αξιοποίηση της τέχνης στη συμβουλευτική-θεραπευτική διαδικασία, στις δράσεις αποφόρτισης και στα εργαστήρια αυτογνωσίας εντάσσεται σε ένα συγκεκριμένο θεωρητικό πλαίσιο, αυτό της Εμψύχωσης.
image-304812-plastelini.jpg
Περί Εμψύχωσης…

Ο χώρος της Εμψύχωσης με γοήτευσε από τα πρώτα μου εκπαιδευτικά βήματα. Αυτό που με εμπνέει και με μαγεύει είναι η δημιουργικότητα, η εκφραστικότητα και ο συναισθηματικός πλούτος που αναδύονται από τις δράσεις της.

Στην πραγματικότητα Εμψυχωτές έχουμε υπάρξει όλοι….. όταν ήμασταν παιδιά. Όταν πήραμε μια κούκλα και παίξαμε μαζί της ή όταν πήραμε ένα τρενάκι, «επιβιβαστήκαμε» σε αυτό και ταξιδέψαμε. Ένα α-ψυχο παιχνίδι, έπαιρνε «ζωή» και ζωντάνευε. Γινόταν μέσο έκφρασης και μέσω αυτού χωρίς να το συνειδητοποιούμε, ως παιδιά, μαθαίναμε να κοινωνικοποιούμαστε, να εκφράζουμε συναισθήματα, να μπαίνουμε στις θέσεις των άλλων προσώπων, να επικοινωνούμε.

Αυτό είναι Εμψύχωση – παίρνεις κάτι α-ψυχο και του δίνεις ζωή-πνοή.
Είναι μία παιδαγωγική στάση που εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’50, στη Γαλλία και η οποία συνδέει την μάθηση με το βίωμα….. Ένα είδος “παίζω και μαθαίνω”. 

  • “Παίζω και μαθαίνω” τον εαυτό μου. 
  • “Παίζω και μαθαίνω” να σχετίζομαι. 
  • “Παίζω και μαθαίνω” να επικοινωνώ.
  • “Παίζω και μαθαίνω” να ξε-αγχώνομαι.
Βασική αξία αυτής της παιδαγωγικής στάσης είναι πως ο άνθρωπος μαθαίνει καλύτερα και αποτελεσματικότερα όταν εμπλέκεται σε διαδικασίες που εμπεριέχουν δράση, ανακινούν συναισθήματα, δημιουργούν εμπειρίες και βιώματα. Ή όπως σημειώνουν οι Αρχοντάκη & Φιλίππου, στο βιβλίο τους 205 βιωματικές ασκήσεις για εμψύχωση ομάδων, «αυτό που μας ανοίγει στη ζωή, αυτό που μας αλλάζει και μας διαμορφώνει, αυτό που μαθαίνουμε και μέσα απ’ αυτό αναπτυσσόμαστε είναι μονάχα αυτό που μας αφορά άμεσα και προσωπικά, που μας συγκινεί» (σ. 39)

Η γαλλική λέξη animation έχει τη ρίζα της στη λατινική λέξη anima (ψυχή). Animer σημαίνει «δίνω ζωή, δίνω ψυχή».

Τα μέσα που μπορεί να αξιοποιήσει μια εμψυχώτρια προέρχονται κυρίως από τον ευρύτερο χώρο της Τέχνης:

  • Εικαστικά (ζωγραφική με διάφορα υλικά, πηλός, πλαστελίνη, collage)
  • Παραμύθι – αλληγορικές ιστορίες
  • Ποίηση – λογοτεχνικά κείμενα
  • Μουσική
  • Δημιουργική γραφή
  • Κινητική – σωματική δραστηριότητα
  • Παιχνίδια ρόλων (role playing)
  • Ταυτόχρονα, ο οραματισμός, η νοερή απεικόνιση, τεχνικές χαλάρωσης είναι επιπλέον εργαλεία.

© 2017 Copyright Anima Life Center,Αγγελική Ραντοπούλου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Εμψυχώτρια, Ιωνίας 15, 14671 Ν. Ερυθραία, Τηλ.: 21080 799 83, Κιν.: 6977 607 177, Email: arantopoulou@yahoo.gr, info@anima-life-center.gr